Cafer Ünal

Daha bir çocuk yaşta tanımıştım onu. Henüz 11 yaşlarındaydım. Bir beden dersinde omzuma onun attığı “cimcikle” tanımıştım onu.  Derste konuşuyorum diye atılan bu cimcik derse anında dönmeme neden olmuştu. Akabinde beni taşı bakalım Azbay diyerek hafifçe sırtıma yüklenmişti. Bedenimin küçük olmasından kaldıramamıştım onu. Sınıfta gülüşmeler başlamıştı… Kahkahalar kopuyordu.

Alışmıştım artık. Beden derslerinde beden eşyası getirmedik diye karşısına çıkarmıştı bir gün. Üç yada dört kişiydik. “Neden elbiseniz yok?” dediğinde herkesin ağzında bir yalan. “Hocam işte köyden geliyorum arabada kaldı”, “Hocam annem makinaya atmış daha kurumamış o yüzden getiremedim” bende ikinci yalanı söyleyenlerdendim o gün. O günden sonra kıyafetimi nadir unutanlardandım.

Cuma günleri, İstiklal marşı günlerinde gür sesiyle kendini gösterirdi kürsüden. Gür sesi yeşil yolu kaplardı. Kürsüden konuşan bir öğrencisini görüp ismini söylemesi o öğrencisinin hemen susması demekti. Ardından sessizlik. Ve o gür sesiyle “Rahat…! Hazır ol…! Rahat…! İstiklal Marşı için HAZIR OL! ” diyerek tüm okulu inletirdi.

İsmimi bilirdi ama bana soy ismimle hitap ederdi. Mezun olduğumda yolda karşılaşırdık hala “Azbay nasılsın” dediğini hiç unutmam.

Ve bu sabah…

08.01.2012 Pazar…

Bilgisayarımı yeni açmıştım.  Yakın bir arkadaşım “Cafer hoca ölmüş” dedi. İrkildim. Bedenimdeki tüm hücreler bir anda kilitlenmişti. “Hangi Cafer hoca” deme gereği hissetim. Aslında hayatımın tek Cafer hocası oydu.  Ama onun olmasını istemiyordum. O olmasın diyordum. Çok gençti. 36 yaşındaydı. O olamaz diyordum arkadaşım bana cevap yazarken. “Şemsettin deki bedenci vardı ya o” cevabını aldığım an Sarsıldım. Hala inanmak istemiyordum. Sosyal paylaşım sitesinde bir çok yerde baş sağlığı mesajları görmeye başladım. Afyon belediyesinin sitesine girdim. Cenaze ilanları kısmında onun ilanı vardı.

Şöyle denilmişti onun ebediyete yürüyüşü için…

“Cumhuriyet Mahallesi’nden, Beyyazı Kasabası’ndan, Ünal ve Safiye Ünal’ın oğlu, Kazım Özer İlköğretim Okulu’nda öğretmen Aynur Ünal’ın eşi, Defne ve Olcay Ünal’ın babası, Devlet Hastanesi personeli Filiz Yaman’ın kardeşi, Ahmet Yaman’ın kayınbiraderi, Ali ve Türkan Olcay’ın damadı, Şemseddin Karahisar İlköğretim Okulunda öğretmen Cafer Ünal vefat etmiştir.

Cenaze namazı öğle namazını müteakip İmaret Camii’nde kılınacaktır.

Merhuma Allah’tan rahmet kederli ailesine başsağlığı dileriz.”

Bana attığı o ilk cimcik geldi aklıma. İrkildiğimi hissettiğim o cimcik bugünde irkmişti beni. Ölümün çok yakın olduğunu anlamıştım. Gözlerimin dolduğu bu esnada o zaman için bedenimin küçüklüğünden kaldıramadığım hocamı “hadi hocam gelin şimdi taşıyabilirim” demek istedim. Ama artık çok geçti. Ebediyete yürümüştü. Şu anda okunan Ezan onun namazına davet ediyordu. Birazdan Sonsuzluk Yolcuğu başlayacaktı. Sonsuzluğun sahibine kavuşacaktı.

Sonsuzluk yolculuğu  sonunda mekanın cennet olsun Cafer hoca.

Cafer hocama Cenab-ı Allah’tan rahmet, geride kalan ailesine sabır diliyorum.

2005-Mezunu

63-Nail Azbay… Burda hocam…

http://www.nailazbay.com/?p=241